اجرا و نصب سازه های فضاکار

معمولا یکی از ۴ روش ذیل در اجرا و نصب سازه های فضاکار استفاده می شود :

۱- مونتاژ کامل سازه فضایی برروی تراز زمین و نصب کل سقف (بصورت یکجا) با استفاده از جرثقیل و یا جک های مستقر در بین سازه (HEAVY LIFTING) . از مزایای این روش سرعت بسیار زیاد در بافت و نصب سازه های فضایی می باشد .

۲- مونتاژ بخش هایی از سازه فضایی در غالب بلوک های مشخص و پس از آن مونتاژ بلوک ها به یکدیگر در ارتفاع و به کمک جرثقیل این روش در مقایسه با روش قبل از سرعت کمتری برخوردار است و در برخی از فرمهای معماری در سازه های فضاکار محدودیت های خاص مربوط به خود را دارا می باشد .

۳- مونتاژ پنجه ای ( عنکبوتی ) : در این روش که از انواع بافت درجا محسوب میشود معمولاً قطعات عنکبوتی کوچک که از تعداد کمی اعضای لوله ای (معمولا بین ۳ تا ۵ المان) و یک گره (گوی) تشکیل شده و در سطح زمین بایکدیگر مونتاژ شده و به موقعیت خود در ارتفاع (با چرخ و قرقره یا جرثقیل های نسبتا سبک) منتقل شده و سپس این قسمت عنکبوتی در ارتفاع مورد نظر به بخش نصب شده قبلی شبکه سازه فضاکار (سقف اصلی) متصل می شود .

۴- در حین انجام عملیات مونتاژ به منظور محدود کردن تغییر شکل شبکه فضایی کامل نشده در طول محور اصلی مجموعه شمع های موقت در سطوح و موقعیت های از پیش تعیین شده و تحت بارمرده نصب شده و پس از تکمیل عملیات مونتاژ به منظور انتقال کامل بارها به تکیه گاههای اصلی شمع های موقت به تدریج برداشته شده تا سقف تغییر شکل طبیعی خود را داشته باشد.