برخی معتقدند سازه های فضاکار، سازه هایی هستند که از فرم های طبیعی الهام گرفته و ماهیتا دارای رفتار و عملکرد مسلط سه بعدی خواهند بود.

به دیگر سخن سیستم سازه ای سازه های فضاکار متشکل از عضوهای خطی هستند که نحوه قرارگرفتن آن ها به صورتی است که بارها به صورت سه بعدی انتقال می یابند به گونه ای که اثر هیچ یک از سه بعد، در رفتار سازه تحت تاثیر کنش های وارده قابل صرف نظر کردن نخواهد بود.

عمده انتقال بار سازه های فضایی در اعضا به صورت محوری (کششی و یا فشاری) بوده و پیکربندی سازه های فضایی به گونه ای است که مسیر انتقالبارها با استفاده از عناصر سازه ها در سه بعد است. در حقیقت مجموع تاشه و فرم هندسی، بارهای خارجی، نیروهای داخلی و تغییر سازه در یک صفحه قرارنمیگیرد بلکه از آن فراتر رفته و به سه بعد توسعه پیدا میکند